P.80

p.80

Janna,

I just want to thank you!

Thank you being my best friend through all these years.

For being my wife, for loving me all these time.

My love, my heart beat is right...

You are my forevermore.

Remember that first time we meet?

We were young at that time.

How could i forget it was our high school days.

It was in the school canteen

You left your book and I run after you

I never knew the woman I am looking for

Is the most beautiful woman in the campus.

The woman every man could fall in love.

So we became friends and the right time comes,

I tell you the truth, we became lovers

And the day I proposed you...remember that day?

I gave you the sweet red rose,

And I said ' My beautiful Janna, will you marry me? '

I thought I get busted then you said 'Yes.'

I am the happiest man in the world.

My dearest wife, all these years

Though our marriage is not perfect,

You make me happy, you inspire me

Your the best mother to our children

I love you so much.

Janna, as I am writing this letter,

I could not stop to cry

The doctor told me I have Alzheimer's Disease

I know soon will never remember you anymore.

Please don't be sad my love, don't cry on me

Do you remember your favorite book?

I brought for you for the last time

I put it on beneath your cabinet

When you see it, please turn to page 80

Then you'll see the sweet red rose

A rose just like I gave you the day I proposed you

My dearest wife, I love you

One day I will no longer remember you

Please my love, do not sad

Embrace the book I gave you for the last time

And do always remember the rose.

I loved you now... I will love you forever!

Farewell my love... farewell...

Nael.

Alamat ng Kawa Kawa

Ang Alamat ng Kawa kawa

By: Rey Benipayo

Noong unang panahon sa bayan ng Kaligawan (na hindi pa naman lungsod kundi isang malawak na kagubatan pa)na ang tawag na ngayon ay Ligao ay may nakatirang magkasintahan na nagtanan na sina Dante at Isa.  Sila ay nakatira sa isang maliit na bahay kubo nag ginawa ni Dante bago pa man sila magtanan. Masipag, mabait, guwapo at pamagmahal si Dante samantalang morena, maalaga, at malambing. Dahil sa sobrang mahal ni Isa ang kabiyak nitong si Dante ay walang araw na hindi ito nagluluto ng kung anu- anong masasarap na ulam para dito.

Isang araw ay pumunta sa bayan si Dante para mamalengke at para din ibili ito ng magandang lutuan.Isang malaking kawali ang nakita at nagustuhan nitong ipasalubong sa kabiyak.

Sa paguwi nito ay wala ang kabiyak nito. Hinanap niya ito sa buong bahay pero wala. Natagpuaan niya ito sa kanilang hardin. Sa hardin na ginawa niya para rito. Sa hardin na puno ng mga gulay at panrekados. Nakahiga sa lupa. Wala itong buhay. Natuklaw ito ng isang naligaw na ahas habang kumukuha ito ng gulay para sana ipagluto ang kabiyak ng isa na namang masarap ng putahe para sa pagbalik nito.

Mula nang mamatay ang kabiyak nitong babae ay walang araw na hindi ito nagluluto ng masarap na putahe sa pasalubong sana nitong malaking kawali sa kabiyak. Kahit pa man sumakabilang buhay na na ito. Naniniwala siya na kahit sa kabilang buhay ay natitikman nitong ang masarap niyang niluto. Hangang sa tumanda at mamatay siya, si Isa pa rin ang minahal niya at pilit niya itong inaalala sa pagluluto nito.

Sa araw ng kanyang kamatayan, sa lugar na kung saan nakatayo ang bahay kubo nila ay tumubo ang isang bundok. Isang bundok na kapag inakyat mo sa tuktok ay tila ba isang malaking kawali. 

Sa una ay tinawag itong Kawa. At noong panahon daw mga hapon ay napaglaruaan daw ang tawag dito ng isang sundalong hapon.

" A- anu?",tanong ng sundalong hapon.

"Yang burol na walang  tutok...Kawa ang pangalan ng lugar na yan.",sagot ng binatang lalaki na Ligaoeno.

"Kawa?... Kawa kawa?"ulit ulit ng sundalong hapon

 Sa kalaunan ay nakasanayan na lang na Kawa kawa.